يک روز بعد از عاشورا
خداوند با اين همه نعمات و آزادي که به انسان داد ، انسان را آزاد مي آفريند و آزاد انديشي را براي او فراهم مي کند . براي ما برکات گذاشته تا از آنها استفاده کنيم و با صلح ودوستي و نيک سرشتي با هم باشيم . حال اين دوستي تا کجا ها مي رود و اين عشق تا کجا ادامه مي يابد را امروز نه خداوندگار آفريننده ،بلکه خداياني در زمين براي ما محدود مي کنند خط و خطوط مي کشند . در همه جاي اين کره خاکي ما همين است . هر کجاي آن به شکل خود خدايی آنجایی …………………..
اين خدا بودن ها تا آنجا پيش رفته است که در خانهايمان هم نفوذ کرده و اين بايد براي ما تعجب آور باشد که انسانهايي که خداوند آزاد آفريده چرا بايد از اين آزادي محروم باشند . آزادي هاي مشروعي که تنها به دستور افرادي بي نام و نشان و بي هيچ نقطه ي مثبت در تاريخچه ي زندگي خود مي آيند و هر چه که مي خواهند مي کنند . اين شرع خود ساخته ي آنها همانند فتوای يک ديو پليد خراب بنيان تنگ نظر مي ماند و امروز را براي ما به جهنمي زميني تبديل مي کند . سالها مي گذرد و ما همچنان اينگونه خواهيم ماند . انسانها امروز مي ميرند و جاني که خداوند به ما عطا نموده را در چند ثانيه از ما مي گيرند و اين روح آنان ، خدائيان در راه رسيدن به آزادي است . من فکر مي کنم تا روزي که اين دستورات واهي باشد در عذاب باشند . حال برخي بر اين بحث مي کنند که آيا اين دستورات صحيح است که ما گوش کنيم . آزاد متولد شده ام آزاد مي انديشم و آزاد خواهم مرد از خداوندگار بزرگ آفريننده ي زيبايي ها و اين همه نعمات که ما قدر آنها را نمي دانيم . مي خواهم اگر روزي قرار بر اين شد تا اين خونها به ثمر برسد ، قبل از آن روشني و فراگيري و آزاد انديشيدن را به خدايان نفوذ کرده به خانه هايمان ياد دهد چرا بايد رابطه هاي دوستي و پدرفرزندي که از پاک ترين و صميمي ترين و شايد در برخي از مسائل مستحکم ترين روابط باشند به جدائي کشيده شود .
اي خداي کوچک خانه ي ما — باز مي آيد نداي اين صدا
خدا آورد آزاد تو را دنيا — خدا داده آزاد انديشي را
نيست کسي آزاد — اي آزاده جاندار
اي شهيدان در راه آزادي ، مي نگرم به آزادي پرواز پرندگان بر آسمان ، حس مي کنم وزش بادهاي آزاد را و مي دويم بر زير نور آزاد طبيعت ، ماه اي جاندادگان در راه آزادي ، تا آخرين خدا ايستاده ام.